เปิดคำพูด ‘เบนซ์ เรซซิ่ง’ เปิดใจชีวิตในคุก หากไม่มีลูกคงเป็นแบบนี้

เปิดคำพูด ‘เบนซ์ เรซซิ่ง’ เปิดใจชีวิตในคุก หากไม่มีลูกคงเป็นแบบนี้

เบนซ์ เรซซิ่ง คุณพ่อสุดหล่อของ น้องเรซซิ่ง ที่วันนี้จะมาเปิดใจถึงโมเมนต์การเจอลูกชายครั้งแรก
พร้อมเคลียร์คำครหาใช้เส้นสาย-เงินยัดจนหลุดคดี มาพร้อมคุณแม่สุพรเพ็ญ เล่าช่วงเวลาแห่ง
ความทรมานกับการสู้คดีกว่า 6 ปี ผ่านทางรายการคุยแซ่บ Show ช่องOne31

ปรับตัวเข้าที่หรือยัง?เบนซ์ : เริ่มดีขึ้น แต่ยังไม่ค่อยปกติเท่าไหร่ เพราะเรื่องกิจวัตรการกินการนอน มันเปลี่ยนแปลง
ทั้งหมด เลยต้องใช้เวลาอีกสักนิดในการปรับตัว มื้อแรกในการออกมา คือฝีมือคุณแม่?
เบนซ์ : ครับ มันเป็นสิ่งที่เราต้องการ อยากกินอาหารแม่มาตั้งนานแล้วตั้งแต่อยู่ข้างใน เพราะมันเป็น
รสมือที่เรากินมาตั้งแต่เด็กแล้ว เราคุ้นเคย พอกลับบ้านมา แม่ก็ทำข้าวไข่เจียวกับผัดผักให้กิน อร่อยมากครับ

พอกลับมา ทำวันนั้น กับทำอาหารปกติให้ลูก ความรู้สึกต่างกันมั้ย? แม่สุพรเพ็ญ : มันก็ต่างกัน
วันนั้นเขาออกมา เขาก็พูดอยู่ตลอดว่าเขาอยากทานกับข้าวที่คุณแม่ทำ วันนั้นไปรับเขา เราจะทำอะไร
คนถามว่าแม่จะไปทานข้าวที่ไหน ก็ไม่ ไข่เจียวค่ะ (หัวเราะ) คดียืดเยื้อยาวนาน 6 ปี นานมาก
เหมือนเราเห็นเขาเข้าๆ ออกๆ เหมือนจะจบแต่ไม่จบสักที พอวันที่เขาบอกว่าลูกเราถูกปล่อยออก
มาวันนั้น ความรู้สึกแม่เป็นยังไง? เบนซ์ : โห ดีใจจนพูดไม่ออก เหมือนยกภูเขาออกจากอก
ตลอดเวลา 6 ปีเราลำบาก ต้องตามเรื่องเอกสาร ทนายเราก็ต้องตาม วินาทีแรกที่รู้ว่าจบแล้ว?
เบนซ์ : เหมือนเรารอคอยวันนี้มาตลอดชีวิต เป็นวันที่เราเฝ้ารอคอย เราสิ้นสุดคดี เราจบคดี
เราชนะคดี เหมือนทุกสิ่งทุกอย่างโล่งจากใจเรา น้ำตาก็เอ่อล้นออกมา เราห้ามน้ำตาไม่อยู่จริงๆ วันที่เราไปยืนรอฟังคำพิพากษาวันนั้น

ครั้งแรกตอนเข้าเรือนจำ ปรับตัวยากมั้ย? เบนซ์ : มันไม่เคยทำใจยอมรับได้เลยสักวัน แต่ต้อง
บอกก่อนว่าที่ผมอยู่คือทัณฑสถานบำบัดพิเศษกลาง จะคุมขังเฉพาะผู้ต้องขังคดียาเสพติด
จะไม่มีพวกชิงปล้นฆ่า ความเป็นอยู่ผมคิดว่าอาจไม่ค่อยน่ากลัวเท่าไหร่ เพราะทุกคนโดนจับ
เสพยาบ้าง ค้ายาบ้าง แต่ก็ใช้ชีวิตอยู่อย่างยากลำบาก โดนแกล้ง โดนทำร้ายมั้ย?
เบนซ์ : ไม่ได้เจอประเภทนั้น อาจมาดูแลเรา ห่วงเรา เป็นเอฟซีเราช่วยดูแลเราซะมากกว่า
เขาเห็นใจเราที่เพิ่งมีลูกเล็ก เข้าไปอยู่ข้างใน ก็พยายามมาเทคแคร์เรา ทุกคนต้องช่วยให้กำลังใจกัน
เพราะไม่มีใครหรอกอยากเข้าไปใช้ชีวิตอยู่ข้างใน มันมีทั้งคนที่รับได้บ้างและรับไม่ได้บ้าง
อย่างน้อยเราก็ต้องคอยให้กำลังใจกันไว้ เพราะทุกคนอยู่ด้วยความหวัง เข้าไปครั้งที่สอง ยังไม่รู้จะได้
ออกเมื่อไหร่ ความรู้สึกต่างกันมั้ย? เบนซ์ : ครั้งสุดท้ายเป็นอะไรที่เราคาดหวังไว้เยอะมากๆ เพราะมัน
เป็นยกสุดท้ายแล้ว มันเดิมพันด้วยชีวิตจริงๆ มันเครียด เราเครียดจนลืมหายใจ

บางทีก็ไม่อยากหายใจ? เบนซ์ : ใช่ ตอนเราเข้าไปใหม่ๆ บางทีเรารับไม่ได้กับความเป็นอยู่
มีเจ้าหน้าที่เคยถามว่าชีวิตนี้เคยลำบากมั้ย ผมก็มาคิดดูว่าชีวิตนี้เราไม่เคยลำบากเลย อยู่ที่บ้าน
เขาดูแลเราอย่างดี อยากได้อะไรเราก็ได้ เราเพิ่งรู้ว่าอ๋อ ความลำบากเป็นอย่างนี้ ผมรับไม่ได้ที่
จะต้องถูกจำกัดอิสรภาพ ความเป็นอยู่หลายแหล่ เคยเครียดถึงขั้นคิดฆ่าตัวตาย ผมรับไม่ได้หรอกแบบนี้
เข้าไปอยู่นานมั้ยที่มีความคิดนี้? เบนซ์ : เป็นช่วงแรกๆ ที่ปรับตัวยังไม่ได้ ผมคิดว่าให้ผมมาอยู่อย่างนี้ ผมยอมตายดีกว่า
แม่เคยรู้มั้ยว่าเบนซ์อยากฆ่าตัวตาย? แม่สุพรเพ็ญ : ไม่เคยเลยค่ะ เพราะเวลาแม่ไปเยี่ยมเราก็ให้กำลังใจ
ว่าสู้ๆ นะ เราสู้ไปด้วยกัน ถ้าลูกไม่สู้ แล้วแม่จะสู้ยังไง เบนซ์ : เวลามาเยี่ยม ก็ร้องไห้กันทุกครั้ง
อะไรทำให้เราไม่ทำแบบนั้น? เบนซ์ : มันเป็นสิ่งเดียวเลยที่ทำให้ผมมีกำลังใจจะอยู่ต่อคือลูก
ผมคิดว่าผมต้องสู้เพื่อออกมาหาลูกให้ได้ ถ้าวันนั้นไม่มีลูกผมน่าจะตายในเรือนจำไปแล้ว เพราะผมทำใจไม่ได้

ddaFkAf.jpeg
ddaFTkq.jpeg
ddaFtOz.jpeg
ddaF3La.jpeg

ddaFwX8.jpeg
ddaFKzR.webp

ddaFc6u.webp
ddaFZx0.webp

About isabelle Truststore Columnist

View all posts by isabelle Truststore Columnist →

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *